ποίηση-poetry

Αλλά τα βράδια…

Ἀλλὰ τὰ βράδια Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ Χωρὶς ἀποσκευὲς Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα ποῦ μυρίζει ἡ γῆ Βέβαια ἀγάπησε τὰ ἰδανικά…

Να φέρουμε με ένα ποίημα το φθινόπωρο

γιατί τα καλοκαίρια χανόμαστε μέσα στην αγωνία της μέρας             που δεν μπορούσε να ξεψυχήσει. ΟΤΑΝ ΗΡΘΕΣ Εσβήναν τα χρυσάνθεμα σαν πόθοι στον κήπον όταν ήρθες. Εγελούσες γαλήνια, σα λευκό χαμολουλούδι. Αμίλητος, τη μέσα μου μαυρίλα την έκανα γλυκύτατο τραγούδι κι απάνω σου το λέγανε τα φύλλα. Κώστας Καρυωτάκης  ********************************************* Αναρωτιέμαι ωστόσο πως γίνεται να πιστεύεις…

Βράδια καλοκαιριού

Απόψε είναι ένα βράδυ για ποίηση, θερινά σινεμά, χρωματιστά ποτά, θολά φώτα και Νίκο Εγγονόπουλο: Μακρυνές συναυλίες, οπάλινες σπίθες, του πρώτου σπιτιού μας μέσ’ στη λαύρα του θέρους, Στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα ουράνια, Θ’ ασπασθώ απαλά της εικόνος τα χείλη, θα χαρίσω ελπίδες σ’ αχιβάδες και κάστρα…

Των εραστών τα μάτια είναι πάντα σαν βροχή… Νέες κυκλοφορίες για τον Απρίλιο

    Συναρπαστικά ετερόκλητα, τα βιβλία του Απριλίου κλείνουν το μάτι στο καλοκαίρι (Καλπούζος), εγκαινιάζουν νέες φόρμες (Παράλληλη λογοτεχνία από το Λιβάνη, στην οποία δυο συγγραφείς ξεκινάνε από την ίδια ιστορία για να γράψουν δυο τελείως διαφορετικά βιβλία), παρουσιάζουν ένα δυστοπικό μέλλον στο οποίο κυριαρχεί η τεχνητή νοημοσύνη με το Roboapocalypse, γκρεμίζουν επεισοδιακά το αμερικανικό όνειρο με…

Το ερωτικό τραγούδι του Τζ. Άλφρεντ Προύφροκ, η πόλη το φθινόπωρο

Βροχερές μέρες, μετάφραση, ζεστός καφές, ψιχάλες στο τζάμι, εσύ στο τηλέφωνο, πουλόβερ, τσάι με μέλι τη νύχτα,  κίνηση, μπισκότα στο φούρνο, βιβλία, ποίηση, δουλειά, φθινόπωρο… The Love-Song of J. Alfred Prufrock By T.S. EliotLet us go then, you and I, When the evening is spread out against the sky Like a patient etherized upon a…

Seamus Heaney dies, aged 74

Personal Helicon By Seamus Heaney   for Michael Longley As a child, they could not keep me from wells And old pumps with buckets and windlasses. I loved the dark drop, the trapped sky, the smells Of waterweed, fungus and dank moss. One, in a brickyard, with a rotted board top. I savoured the rich crash…