Πίσω από τα καθημερινά Πίσω από τα καθημερινά τα πράγματα Υπάρχει ένα καθημερινό όνειρο Να πάρεις το λεωφορείο, να πιεις καφέ, να αποστρέψεις τα μάτια από ψεύτικους ουρανούς, πολιτικές εξουσίες,εξουσίες ξυράφια από ψεύτικους ουρανούς Η λέξη στο μαχαίρι, τα μυστικά στους δρόμους Βρίσκεσαι σπίτι και προσπαθείς να στηρίξεις το ταβάνι με τους καπνούς του τσιγάρου…
Χειμώνας, κρύο, σπίτι, ζεστασιά, τσάι, ζεστό μεταξά με κανέλα, καναπές, κουβέρτα, βιβλίο, θρίλερ, Εδιμβούργο, Σουηδία. Τα σκοτεινά βράδια του χειμώνα, όταν νυχτώνει νωρίς και το σπίτι σε πνίγει, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα καλό βιβλίο και ένα δυνατό ρόφημα ή ένα γενναίο ποτό για να σε ταξιδέψει. Ξεκίνησα το 2015 με τους Άγιους…
Μόλις κυκλοφόρησε! το 6ο και τελευταίο βιβλίο της σειράς Θανάσιμα Εργαλεία κυκλοφόρησε επιτέλους στα ελληνικά! Ένα από τα πολυαναμενόμενα βιβλία του 2014, γεμάτο απαντήσεις αλλά και ανατροπές και έντονες συγκινήσεις. Ο έρωτας, η αγάπη, η φιλία και η οικογένεια δοκιμάζονται βαθιά σε αυτό το τελευταίο επεισόδιο της ιστορίας του Τζέις, της Κλέρι και των Κυνηγών…
Ἀλλὰ τὰ βράδια Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ Χωρὶς ἀποσκευὲς Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα ποῦ μυρίζει ἡ γῆ Βέβαια ἀγάπησε τὰ ἰδανικά…
His poetry will warm our souls forever I don’t love you as if you were a rose of salt, topaz, or arrow of carnations that propagate fire: I love you as one loves certain obscure things, secretly, between the shadow and the soul. I love you as the plant that doesn’t bloom but carries the…
«Να τιμάς τον παραμπατάι σου» είπε. «Γιατί είναι ένας πολύτιμος δεσμός. Πάντα η αγάπη είναι πολύτιμη. Αυτός είναι ο λόγος για όλα όσα κάνουμε. Γιατί πολεμάμε τους δαίμονες; Γιατί αυτοί δεν είναι άξιοι θεματοφύλακες τούτου του κόσμου; Τι μας κάνει καλύτερους από εκείνους; Είναι επειδή εκείνοι δεν δημιουργούν μα καταστρέφουν. Δεν αγαπούν, παρά μόνο μισούν….
γιατί τα καλοκαίρια χανόμαστε μέσα στην αγωνία της μέρας που δεν μπορούσε να ξεψυχήσει. ΟΤΑΝ ΗΡΘΕΣ Εσβήναν τα χρυσάνθεμα σαν πόθοι στον κήπον όταν ήρθες. Εγελούσες γαλήνια, σα λευκό χαμολουλούδι. Αμίλητος, τη μέσα μου μαυρίλα την έκανα γλυκύτατο τραγούδι κι απάνω σου το λέγανε τα φύλλα. Κώστας Καρυωτάκης ********************************************* Αναρωτιέμαι ωστόσο πως γίνεται να πιστεύεις…
Στις 3 μέρες που έφυγα φέτος από το γραφείο διάβασα 3 πολύ διαφορετικά μεταξύ τους βιβλία! Τα Χαστουκόψαρα, του Λένου Χρηστίδη Εριστικός και (αυτό)σαρκαστικός, ο Χρηστίδης είναι η επιτομή του νεοέλληνα συγγραφέα που καυτηριάζει ανελέητα τους νεοέλληνες, συμπεριλαμβάνοντας βέβαια και τον εαυτό του σε αυτούς. Αντρικό χιούμορ, μισογυνισμός, προκλητική γλώσσα και ειρωνεία. Στις καλύτερες στιγμές του θυμίζει Κωστάκη…
Στη δροσιά μιας αναπάντεχης, πολύχρωμης βροχής κάτω απ’ το φως του διαλυμένου φεγγαριού θα τραγουδάμε ξαφνιασμένοι το τέλος της αρχής με μελωδίες του παλιού καλού καιρού H ζωή είναι μικρή για να ‘ναι θλιβερή, καρδιά μου. Ονειρεύομαι μια μέρα πως θα πάρουμε το σπίτι μας στην πλάτη θα ζούμε με λιγότερα γιατί μπορούμε θα πίνουμε μόνο…
Πρόσφατα σχόλια